من ، خودم و هیچ کس

تنها یک کتاب رد و بدل شد
حتی مجال ِ وداع نبود
اما
من آدرس ِ خونشون رو نمی دونم
نیازی هم ندارم بهش
جایی که بود مهم بود
اما
جایی که هست ..
.
فقط میشه برا تمام ِ انسانها آروز کرد
همیشه جایی باشن که
دلخواهشونه
.
.
و من آروز کردم
./
رها

سلام دوست من
خوشحال میشم به وب ما هم سری بزنی
و وب ما هم در لینکستان شما جایی داشته باشه
اگه موافق بودید
ما را با نام
قالب های JAY-Rch یا قالب های نفرین شده
لینک کنید

منتظریم
تا بعد
بدروود

به یادتم دوست عزیز امیدوارم هرجا هستی موفق باشی
تقدیم به آنکه به رسم جاده ها دور است اما به رسم دل با او هیچ فاصله ای نیست.

هی بچه! من و تو اسم بلاگمون فقط توی آخرش با هم فرق میکنه!!

خوبه باز همون آدرس رو هم داری ….
گاهی همون ادرس هم نیست

مرسی. عاشقانه جالبی بود

اگر اجدادمان می دانستند روزی خواهد آمد که عاشقی چون من بیقرارت است، به جای سپندارمذگان روز آشنایی من و تو را روز عشق می نامیدند. سپندارمذگان، روز عشاق ایرانی بر همه مبارک

همیشه همین طوریه،ولی بهت قول میدم همین یک کتاب میشه چراغ هدایت.
بهم سربزن.

همیشه همین طور بوده،ولی بهت قول میدم به گوگل مپ دیگه نیازی نداری هون یه کتاب میشه چراغ هدایت^_^

اعجازماهمین است:
ماعشق رابه مدرسه بردیم
درامتدادراهرویی کوتاه
درآن کتابخانه کوچک
تاباز این کتاب قدیمی را
که ازکتابخانه امانت گرفته ایم
یعنی همین کتاب اشارات را
باهم یکی دولحظه بخوانیم
مابی صدا مطالعه می کردیم
اما کتاب را که ورق می زدیم
تنها
گاهی به هم نگاهی
ناگاه..
انگشتهای هیس
ماراازهرطرف نشانه گرفتند
انگارغوغای چشمهای من وتو سکوت را درآن کتابخانه رعایت نکرده بود.

…اما
اعجازماهمین است:
ماعشق رابه مدرسه بردیم
درامتدادراهرویی کوتاه
درآن کتابخانه کوچک
تاباز این کتاب قدیمی را
که ازکتابخانه امانت گرفته ایم
یعنی همین کتاب اشارات را
باهم یکی دولحظه بخوانیم
مابی صدا مطالعه می کردیم
اما کتاب را که ورق می زدیم
تنها
گاهی به هم نگاهی
ناگاه..
انگشتهای هیس
ماراازهرطرف نشانه گرفتند
انگارغوغای چشمهای من وتو سکوت را درآن کتابخانه رعایت نکرده بود.